Po kliknięciu w ten obiekt można wysłać e-mail
Copyright © 2012 by
IMK - J. Data
All Rights reserved
jdata@kki.pl
Rodzinna piecza zastępcza - grupa wsparcia
Grupa wsparcia: Jak motywować dzieci do nauki?

We wtorek (29.02.2013) odbyło się w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu kolejne spotkanie grupy wsparcia dla rodzin zastępczych. Zgodnie z planem spotkanie dotyczyło sposobów radzenia sobie w sytuacji obniżonej motywacji dziecka do nauki. Rodziny chętnie i żywo dyskutowały na ten temat. Doświadczenia własne oraz doświadczenia pracy z dziećmi pokazują, jak ogromne znaczenie ma pozytywne motywowanie do działania. Teoria emocji i motywacji wyjaśnia to i zachęca do głębszego poznania tego zagadnienia. Emocje związane z określonym działaniem wyraźnie wpływają na podejmowane przez ludzi decyzje. Im dana czynność sprawia nam więcej radości, z tym większym zaangażowaniem i chęcią ja wykonujemy. Oczywiście należy też pamiętać o innym mechanizmie działania tj. znużeniu, wynikającym z monotonii danej czynności, czy też o czynnościach automatycznych.
Rodzice, uczestniczący w zajęciach, opowiadali, w jaki sposób wspierają swoje dzieci w różnych sytuacjach, w tym również z sytuacji obniżonej motywacji do nauki szkolnej. W rozmowie ujawniali silne emocje towarzyszące zagadnieniu nauki dzieci. Wymiana własnych doświadczeń sprzyjała gorącej dyskusji. Wśród stosowanych i cenionych przez niektórych rodziców pojawiały się: metody wzmocnień pozytywnych (nagród) oraz negatywnych (kar). Opiekunowie dzieci mówili, że aby zachęcić dziecko do czytania ze zrozumieniem, można je nagrywać i następnie wspólnie odsłuchiwać nagranie, aby dziecko miało możliwość posłuchania siebie i sprawdzenia, czy i na ile rozumie samo siebie. Czynność odsłuchiwania dodatkowo wzmacnia zapamiętywanie treści. W tej metodzie ważne jest uczestniczenie wspierającego rodzica, opiekuna, aby eliminować lub minimalizować trudności natury emocjonalnej (aby dziecko nie doświadczało zbyt silnych frustracji, ale odnajdywało chęć działania poprzez wykorzystywanie nowoczesnych technik). Można też zachęcać dziecko do czytania tekstu z podziałem na role lub do czytania na głos.
Aby motywować dziecko do nauki, część rodziców przyznała, że stosuje nagrody pieniężne. Ta metoda wywołała duże emocje oraz gorącą dyskusję. Czy to jest dobre dla dziecka, aby je nagradzać pieniędzmi za naukę lub wykonanie jakiejś innej czynności? Gdzie są granice nagradzania? W jakiej wysokości i za jakie osiągnięcia ma to być nagroda? Czy za niedostateczne wyniki w nauce stosować karę w postaci odejmowania wcześniej uzbieranych zasobów finansowych? Wielu rodziców wypróbowuje różne metody, również nagrody pieniężne. Sami jednak dostrzegają pewne niebezpieczeństwa z takim nagradzaniem związane np. nagrody finansowe mogą wywołać materialistyczne i roszczeniowe podejście do życia, mogą zaburzyć kształtowanie się osobowości, czy też wywołać zbyt wielkie obciążenie dla budżetu rodziny, zwłaszcza rodziny wychowującej kilkoro dzieci, czy wreszcie mogą wywołać eskalację roszczeń - im więcej się postaram, tym więcej dostanę pieniędzy.
Rozmawiano również o tym, jakie osobiste doświadczenia uczestnicy spotkania mieli w okresie dzieciństwa w sytuacjach niechęci do nauki, obniżonej motywacji. Zgodnie wskazano, że bardzo ważne było dla wszystkich wsparcie w rodzinie, wzajemne zrozumienie, rozmowy, zabawy i bycie z dzieckiem w czasie nauki, wspólne odrabianie prac domowych, oraz stałe interesowanie się jego postępami w nauce i tym, co ciekawego usłyszało w szkole oraz tym, co się w niej ważnego dla naszego dziecka dzieje. Zgodnie stwierdzono, że codzienne przebywanie z dzieckiem, traktowanie obowiązków szkolnych jako naturalnego elementu codzienności i nie nachalne motywowanie daje najlepsze efekty. Jest też okazją do tego, żeby nie tylko uczyć, ale też wychowywać.
Specjalista PCPR towarzyszący rodzicom w czasie spotkania na grupie podkreślał, że jeśli dziecko ma problemy z nauką, trudno mu się skupić, wolniej niż rówieśnicy przyswaja nowe umiejętności, to szczególnie ważne jest, by rodzic nie wyładowywał na nim swojego niezadowolenia. Często bardzo wymagający opiekun powoduje, że dziecko jest rozkojarzone i nerwowe. Wystarczy po prostu zachować spokój i, jeśli to konieczne, powtarzać materiał dopóki to potrzebne. Trudniejsza może być pomoc starszym dzieciom, która wymaga przede wszystkim uświadomienia im, że ich praca w szkole będzie skutkowała w ich przyszłości. Sposobem na to nie są na pewno awantury ani ciągłe zakazy. Trzeba pamiętać, że okres dojrzewania jest dla nastolatków bardzo trudny, powinny czuć stałe wsparcie rodziców.
Warto też, będąc z dzieckiem, obserwować je i gdy pod naszym lub innych czynników wpływem pojawi sie potrzeba nadrobienia zaległości i osiągania lepszych wyników, warto wtedy zadbać o zapewnienie dziecku dodatkowych lekcji lub innej pomocy.