Po kliknięciu w ten obiekt można wysłać e-mail
Copyright © 2012 by
IMK - J. Data
All Rights reserved
jdata@kki.pl
Ogłoszenia i aktualności
Dzieciństwo bez próchnicy

Każdy uśmiech dziecka jest piękny! Niestety, nie każdy jest zdrowy. W Polsce prawie 58% trzylatków i aż 85% sześciolatków ma problemy z próchnicą!
W grupie dzieci z niepełnosprawnością ten problem dotyka ponad 90% małych Polaków!

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu i Stowarzyszenie „DZIECKO” przedstawiają rekomendacje w zakresie higieny jamy ustnej dzieci niepełnosprawnych wypracowane przez Klinikę Stomatologii Dziecięcej Katedry Stomatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

Zalecenia zostały wypracowane w projekcie KIK/33 „Dzieciństwo bez próchnicy” współfinansowanym przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej oraz ze środków Ministerstwa Zdrowia.

Informacje dla rodziców i opiekunów dzieci niepełnosprawnych, lekarzy, oraz higienistek stomatologicznych

Charakterystyka stanu jamy ustnej osób niepełnosprawnych w oparciu o dane z piśmiennictwa i doświadczenie kliniczne:
· większe potrzeby lecznicze w porównaniu z populacją osób zdrowych,
· większa liczba zębów z próchnicą, więcej zębów usuniętych, gorsza higiena jamy ustnej,
· większa frekwencja wad zębowo-twarzowych oraz upośledzenie funkcji jamy ustnej,
· różnice u poszczególnych osób w zależności od współistnienia choroby ogólnoustrojowej oraz stopnia niepełnosprawności

Przyczyny złego stanu zdrowia jamy ustnej u pacjentów z niepełnosprawnością:
· skupienie rodziców opiekunów na chorobie ogólnoustrojowej - nie doceniając lub/ i nie mają możliwości wykonywania
  zabiegów profilaktycznych i leczenia stomatologicznego,
· mała świadomość problemu u rodziców i opiekunów-niewystarczający poziom edukacji prozdrowotnej,
· często występujące mniejsze zdolności intelektualne i/ lub manualne u chorych niezezwalające na prawidłowe
  samodzielne przeprowadzenie codziennych zabiegów profilaktyczno-higienicznych,
· lęk pacjenta i opiekuna przed wizytą w gabinecie,
· brak wystarczającej liczby jednostek przeprowadzających zabiegi leczenia stomatologicznego w znieczuleniu ogólnym,
· brak wiedzy oraz mała praktyka personelu medycznego w zakresie leczenia stomatologicznego osób o obniżonej
  sprawności,
· niechęć lekarzy i/lub nieprzystosowanie gabinetu stomatologicznego do leczenia osób z tej populacji,
· brak postrzegania przez lekarzy różnych specjalności związku pomiędzy stanem jamy ustnej oraz chorobą przewlekłą lub
  niepełnosprawnością i związanych z tym komplikacji w leczeniu,
· bariery w dostępie do opieki stomatologicznej (architektoniczne, transportowe, sprzętowe, ekonomiczne, informacyjne, w
  porozumiewaniu się itp.).

Działania profilaktyczne u osób niepełnosprawnych, do których należy dążyć, powinny obejmować:
· systematyczne i dokładne wykonywanie codziennych zabiegów higienicznych w domu z czynnym udziałem rodzica lub
  opiekuna w domu,
· systematyczne kontrole stanu zdrowia jamy ustnej i profesjonalne zabiegi profilaktyczne przeprowadzane w gabinecie
  stomatologicznym,
· stosowanie zapobiegawczo i leczniczo preparatów fluorkowych (past do zębów oraz preparatów aplikowanych w
  gabinecie),
· sterowanie dietą w kierunku unikania jej kriogennego (tzn. próchnicotwórczego) wpływu,
· regularne wizyty kontrolne w gabinecie stomatologicznym celem kontroli rozwoju narządu żucia oraz wykrywanie chorób
  jamy ustnej w ich wczesnej postaci,
· istotna jest rola lekarza stomatologa i higienistki dentystycznej w doborze odpowiedniej szczoteczki, a także pasty do
  zębów oraz ewentualnie innych przyborów i środków pomocnych w utrzymaniu higieny jamy ustnej na właściwym
  poziomie.

Ustalenie planu leczenia i przeprowadzenie działań terapeutycznych:
· adaptacja dziecka do warunków gabinetu stomatologicznego oraz zapoznanie się z personelem medycznym,
· wyczerpujący wywiad z rodzicami/opiekunami dziecka na temat jego zdrowia (w tym zebranie informacji o ograniczeniach
  w funkcjonowaniu dziecka, sposobach komunikowania się, współpracy),
· szczegółowe badanie jamy ustnej i rejestracja jego wyników,
· badania dodatkowe (w tym badanie rtg), oraz informacje od lekarza ogólnego(rodzinnego, specjalisty),
· przygotowanie historii choroby i zebranie informacji dotyczących dotychczasowego leczenia stomatologicznego),
· działania profilaktyczne - zależne od oceny ryzyka chorób jamy ustnej (zalecenia do realizacji w domu oraz profesjonalne
  w gabinecie stomatologicznym),
· leczenie zabiegowe i terapeutyczne (zależnie od potrzeb w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych w znieczuleniu
  ogólnym),
· ponawianie oceny stanu zdrowia pacjenta, w określonych przez lekarza okresach czasu,
· przeciwdziałanie powstawaniu i leczenie wad zgryzu sprzężonych z niepełnosprawnością, a w tym terapia nawyków około
  ustnych, takich jak ssanie palca, ślinienie się itp.
· kompleksowa opieka nad ogólnym stanem zdrowia jamy ustnej z uwzględnieniem terminów kontroli wyznaczonych przez
  stomatologa w zależności od potrzeb pacjenta.

Dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, fizyczną lub sensoryczną powinny przejść badanie oceniające stopień zagrożenia chorobami jamy ustnej, skutkiem czego będą kwalifikowane do określonych grup ryzyka i objęte wskazanymi działaniami zapobiegawczymi.

Ważna jest rola lekarza stomatologa w zespole specjalistów opiekujących się niepełnosprawnym oraz rola doradcza personelu medycznego w doborze metod i środków stosowanych do codziennej higieny jamy ustnej w kontekście możliwości i potrzeb wynikających ze stanu zdrowia pacjenta.
Dziecinstwo bez prochnicy_baner